iNsOmNiA

Ik heb het altijd een mooi woord gevonden,  te mooi voor zo’n lelijk ding. In-som-nia.  Slapeloosheid klinkt beter, dekt de lading al wat meer. Niet dat ik er echt last van heb, maar een slapeloze nacht af en toe hoort erbij. Wat er dan allemaal door mijn hoofd raast … beelden, flashbacks, flashforwards, worstcasescenario’s, visioenen, … levensecht. Mijn hartslag die op hol slaat bij de gedachte dat het echt zou kunnen zijn. Dat ik een gave heb en in de toekomst kan kijken. Dat wat er in die donkere uren voorbij flitst ook echt staat te gebeuren.

Ik begin dan heen en weer te wiegen in bed om de spanning in mijn lijf kwijt te raken. Ik probeer me te focussen op die beweging en op mijn ademhaling zodat mijn gedachten niet meer afdwalen. Meestal lukt dat en zak ik enkele seconden weg in een vederlichte slaap tot ik plots wakker schrik door een grijze bestelwagen die langzaam voorbij de schoolpoort van mijn kinderen rijdt of een IS-strijder die uit het niets tevoorschijn springt. Een zoveelste adrenalineshot om u tegen te zeggen, klaarwakker, opgefokt.

Ik zie de kleinste van het speeltuig vallen, de oudste omvergereden worden terwijl ze de straat oversteekt met haar nieuwe fiets. Ik hoor de dokter zeggen dat nummer drie ongeneeslijk ziek is. En ik zie onze tweede in rij als puber van de vijfde verdieping recht in het zwembad springen van een goedkoop all inclusive hotelletje ergens aan de Costa Blanca.

Ze passeren allemaal de revue, één voor één, meerder keren per nacht. Tot ik het niet meer uithoud en het warme bed met lichte tegenzin verlaat. Even gaan schrijven, lezen of wat tv kijken, tot mijn brein te moe is om nog te denken, te uitgeput om horrorverhalen te verzinnen.

Dat gebeurt zo af en toe, één keer per maand misschien. Maar mijn god, wat een marteling moet het zijn als je nacht na nacht wakker ligt, even wegzakt en weer  opschrikt. Doodmoe en toch niet kunnen slapen. Geen pauzeknop die de thriller even op stop kan zetten. Om gek van te worden.

Aan leuke dingen denk je niet, zo na middernacht. Dat deel van je hersenen is tegen die tijd al vredig ingedommeld. Alleen de donkerste kronkels van je brein volharden en bestoken je geest met je ergste nachtmerries.

Al is het niet alleen kommer en kwel, de grootste artiesten werken ’s nachts en creëren de mooiste dingen wanneer de wereld slaapt. Vraag maar aan Maxi Jazz.

 

content_InsomniaDefinition_insomniathenandnow

 

 

 

Detox: mission accomplished

Een week geleden startten mijn man en ik met een sapjesdetox. Een echt plan hadden we niet, maar dat hebben we eigenlijk nooit… Hoe lang zouden we het doen? Minstens 3 dagen, bij voorkeur een week. We zullen wel zien …

Mijn inspiratie voor de sapjes haalde ik vnl. op https://www.libelle.be/gezond/drink-je-fit-met-sap/  en vulde ik verder aan met receptjes allerhande en eigen creaties.

Dag 1 t.e.m. 3 ging verrassend vlot: geen hongergevoel, geen futloos gevoel, geen slecht humeur, geen overdreven goestingskes. Al groeide de honger en goesting wel gestaag naar het einde van dag 3 toe. Omdat deze drie dagen zo vlot verliepen, besloten we om verder te doen. Zelfs manlief blijft enthousiast hoewel hij wat zijn jeuk betreft nog geen beterschap voelt.

         

Dag 4 was een zeer moeilijke dag, vnl. omdat het zaterdag was. Er wordt dan uitgebreid gekookt voor de kinderen én samen gezellig getafeld. Ik moet dan ook toegeven dat ik af en toe gezondigd heb met een hapje uit het bord van de kinderen. Ook had ik hoofdpijn en voelde ik me niet bepaald energiek. Manlief kroop ’s avonds in bed met barstende hoofdpijn.

Dag 5 ging vlotter omdat de kinderen een groot deel van de dag uit huis waren en ik dus niet constant met eten geconfronteerd werd. Manlief dronk nog sapjes, maar kon het gewone eten niet laten liggen. Hij klaagde van verschrikkelijke jeuk en voelde zich continu ‘onderkoeld’, alsof zijn lichaam geen energie meer over had om op te warmen.

Dag 6 t.e.m. verliep zonder noemenswaardige problemen al vroeg het meer en meer moeite om sommige sapjes naar binnen te werken. Geen hoofdpijn, geen overdreven hongergevoel noch onweerstaanbare drang naar iets om mijn tanden in te zetten, behalve wanneer ik ’s avonds de kinderen te eten gaf. Er verdween helaas dan ook heel af en toe een klein stukje in mijn mond.

De eindbalans is positief! Na deze week heb ik duidelijk meer energie en voel ik me op één of andere manier ‘lichter’ en ‘zuiverder’. Er zijn een paar kilootjes af natuurlijk, maar het gaat vooral over het gevoel dat je vaak hebt na een maaltijd. Dat opgeblazen, zware, lome gevoel heb ik de laatste week niet gekend en dat is heerlijk. Ik kan niet zeggen dat mijn huid meer straalt, maar manlief zei daarnet nog dat ik er echt wel beter uit zie (en nee, hij had niks nodig).

Verder vond ik het zalig om nog eens te voelen wat ‘honger’ is. Ik moet toegeven dat ik dat gevoel héél lang niet meer heb gehad en wat ik voordien ‘honger’ noemde was bij nader inzien gewoon ‘goesting’.

Het verschil voelde ik vooral ’s ochtends. Opstaan bleef even moeilijk, maar eens uit bed en aan de slag met die verse groenten en fruit kreeg ik elke ochtend weer een kleine energieboost. Een ander klein, maar vermeldenswaardig detail is de ‘ochtendadem’ die minder onaangenaam was. Ik zal niet zeggen dat hij nu naar bloemetjes geurt, maar het verschil is duidelijk merkbaar.

Moeilijk vond ik vooral het gemis van het sociale leven waar eten – in ons gezin althans – enorm mee verweven is. Eten maakt ons nu eenmaal heel gelukkig en je kan helaas aan mij zien dat ik de laatste jaren heel gelukkig ben geweest 😉 

Gemiddeld 1 keer per week gaan we op restaurant met de hele bende en dat zijn telkens weer leuke gezinsmomenten waar we enorm van genieten. Dat viel nu volledig weg. 

Samen aan tafel eten is iets waar we thuis veel waarde aan hechten. Ik heb deze momenten de voorbije week dan ook gemist. Zodra het eten voor de kinderen klaar was en ze aan tafel zaten, kon ik beginnen met het sapje. Bovendien mag je wel stellen dat eten klaar maken voor je kroost terwijl je zelf vergaat van de honger een ware marteling is. Ik beken dat ik af en toe een stukje vlees en een lepeltje puree heb meegepikt, maar al bij al is dat heel beperkt gebleven. Manlief had het er moeilijker mee en kon het niet laten om al wat op de borden van onze kinderen (en dat zijn er 4!) bleef liggen, naar binnen te spelen.

Het vroeg ook best wel wat organisatie om de sapjes op tijd klaar te maken. De eerste dagen stond ik vroeger op om wederhelft zijn sapje te maken. Tegen dat het klaar en op was, moest hij alweer vertrekken. Dan kon ik beginnen aan de sapjes voor tussendoor. Na enkele dagen maakte ik ’s avonds onze voorraad sap (een drietal verschillende) klaar voor de volgende dag. Gelukkig kunnen wij ’s middags thuis komen lunchen, want anders moest ook dat sapje ’s ochtends klaargemaakt worden. Mensen die een hele dag uit werken zijn, moeten dus in principe 3 à 4 sapjes maken om de werkdag door te komen.


En nu? Omdat er aangeraden wordt je ongezonde eetgewoontes af te bouwen voor je aan de kuur begint, lijkt het me ook raadzaam om langzaam weer op te bouwen. Ik ben van plan nog even meer sapjes dan vaste voeding te eten, maar ik kijk er zó naar uit om morgenmiddag een lekker slaatje te eten. Ik weet nu dat mijn lichaam genoeg heeft aan veel minder en dat wil ik zo houden. Mijn porties zullen vanaf nu vééééél kleiner zijn.

Tot slot nog enkele tips die mij geholpen hebben om het vol te houden:

  1. Giet je sapje in een leuk glas. Het oog wil ook wat.
  2. Drink met een rietje. Hierdoor drink je trager en raak je sneller verzadigd.
  3. Zorg voor voldoende receptjes zodat je variatie in het menu kan brengen.
  4. Maak een kleine voorraad van je favoriet en bewaar in de koelkast (max. 2 dagen) of vriezer voor wanneer je het moeilijk hebt.
  5. Voeg kruiden toe als je de smaak maar niks vind. Wat peper of currypoeder kan wonderen doen.
  6. Maak eens een groentensapje warm als je de sapjes beu bent. Een welkome afwisseling.
  7. Zorg dat je het druk hebt. Op rustige momenten voel je de honger en de goesting sneller.

Meer foto’s op instagram.

To juice or not to juice?

 

Zoals ik schreef in mijn allereerste blogje Zal ik of zal ik niet? ga ik het bloggen gebruiken als stimulans om nieuwe dingen te proberen. Voor al die dingen waar ik al maanden, soms jaren over nadenk en ooit wel eens wil proberen, heb ik nu een extra reden om er eindelijk werk van te maken.

Eén van die dingen is een detoxkuur volgen. Na de feestdagen, voor de zomer, na de zomer … eigenlijk het hele jaar door worden er in de vrouwenblaadjes allerhande manieren om te detoxen gepromoot. Zo’n sapjeskuur heeft mij altijd het meest aangesproken en het aanstekelijke enthousiasme van een vriendin die het hele jaar door elke dag een superleuke foto van een sapje post op instagram   en facebook heeft me finaal over de streep getrokken. Let’s juice!

Er zijn heel wat soorten sapmakers op de markt, maar ik koos voor een slowjuicer. Na de aankoop van zo’n toestelletje en er een heleboel groenten en fruit doorgejaagd te hebben zijn mijn gezin en ik alvast erg enthousiast!

  1. De meeste van de brouwsels zijn lekker tot zelfs verrukkelijk!
  2. De slowjuicer doet zijn naam geen eer aan, want het maken van een sapje gaat verrassend snel.
  3. Het toestelletje ziet er mooi uit. Het is zeker geen storend element op het keukenaanrecht.
  4. Het is makkelijk te gebruiken én veilig voor de kinderen die maar al te graag zelf aan de slag gaan.
  5. De juicer laat zich vlotjes uit elkaar halen, schoonmaken en weer in elkaar steken. In het begin is het even zoeken, maar eens je het systeem onder de knie hebt, klikt alles vanzelf in elkaar.
  6. Fruit en groenten in overvloed: ik ben nog nooit zo vaak naar de winkel moeten rijden om onze voorraad groenten en fruit aan te vullen. Zelfs selder ligt nu standaard in onze koelkast en wordt door de kinderen gegeten, euh … gedronken.

lectuur
Kijk ook even in de kist voor meer interessante lectuur!
Na de experimenteerfase is het nu tijd voor het serieuzere werk. Enkele uren op het wereldwijde web bracht mij bij de Australiër Joe Cross. Hij heeft zijn lichaam ‘ge-reboot’ door een hele periode alleen maar sapjes te drinken. Hierdoor is hij natuurlijk veel gewicht verloren, voelt hij zich veel energieker én heeft hij zichzelf genezen van een ernstige huidaandoening waarvoor hij zware medicatie nam.

Wil je meer weten? Neem dan een kijkje op http://www.rebootwithjoe.com en bekijk zeker zijn film  http://www.fatsickandnearlydead.com/. Het heeft mij in elk geval nog meer gemotiveerd om het te proberen. Bovendien heeft mijn wederhelft al jaren last van huiduitslag die gepaard gaat met jeuk en een branderig gevoel. Deze klachten lijken verdacht veel op die van de Australiër en aangezien geen enkele dokter, dermatoloog, geen zalfje noch crème soelaas kan brengen is hij meer dan bereid om het met een sapjeskuur te proberen.

Mijn zoektocht naar meer informatie over juicen/detoxen/rebooten heeft me het volgende geleerd:

  1. Het is belangrijk om de ongezonde levensstijl die je al dan niet hebt, langzaam af te bouwen. Over een weekje gespreid steeds minder en minder koffie, minder brood, minder chocola, minder … van alles dus in mijn geval.
  2. Dé gouden regel van het juicen is om niet alleen fruit om te toveren tot een sapje, maar zeker ook groenten te gebruiken. Dit is van belang om de suikerinname te beperken. Men raadt meestal een verhouding van 70/30 aan, d.w.z. 70 % groenten en 30% fruit.
  3. Rond dag 3 of 4 gaan de meeste detoxers blijkbaar door een hel: hoofdpijn, grieperig gevoel, futloosheid, …
  4. Na een week voelen de meeste juicers zich veel energieker dan voor de kuur.

Morgen starten we met de kuur en volgende week volgt natuurlijk een uitgebreid verslag!

greenkids

 

Photo credit: Eef Van Den Bulck