Lividum Lifestyle Challenge

6 weken geleden begonnen mijn chubby hubby en ik via Crossfit Lividum – waar we al een tijdje sporten – met een lifestyle challenge. We werden met de andere deelnemers ingedeeld in teams, elk onder leiding van een coach.logo lividumVoor aanvang van de uitdaging werden we gewogen en gemeten. Een eerste mokerslag. Onze weegschaal thuis werkte al maanden niet meer en ik had wel gemerkt dat sommige broeken te strak zaten, maar ik zat duidelijk nog in de ontkenningsfase. Bovendien is het heel confronterend wanneer een knappe, jonge gast je grootste vetrol zoekt en vastneemt om hem vervolgens te meten. Awkward, maar voor mij helaas nodig om die michelinband ook zelf in ware grootte te zien.

De challenge kort samengevat: er konden punten gewonnen worden door kleine dingetjes in je dagelijks leven aan te passen. Zeven uur slaap per nacht, geen gsm tijdens de maaltijden, dagelijks mediteren, een half uur trainen, 10 minuten werken aan die mobility, … In principe allemaal heel erg haalbaar.

We konden ook punten verliezen wanneer we dingen aten uit de verboden lijst. Voortaan geen suiker meer, geen brood, geen dierlijke melk, geen kaas, geen (light) frisdranken. Alleen nog veel water, thee en koffie, plantaardige melk, stevia of kokosbloesemsuiker, havermout, rijst en onbewerkt vlees en vis. We kregen dagelijks 5 punten cadeau.

Toen we de lijst een eerste keer doornamen, zakte de moed ons in de schoenen. We hadden veel vragen waarmee we gelukkig bij onze coach en teamgenoten terecht konden. Eén goede raad kregen we alvast mee: check de verpakking! Staat er suiker in de ingrediëntenlijst, dan is het een no go. Jezus! Werkelijk in alles wat er in de winkel te kopen, valt verstopt men suiker. Veel zelf maken dus. Het leek een hele opgave in het begin en ik zocht me rot naar zoete receptjes zonder suiker, want die drang naar zoet was sterk. We gingen cold turkey, het deed zelfs af en toe bijna fysiek pijn. Gelukkig nam die drang na een viertal dagen af en viel er heel lekker te kokkerellen met de voedingsmiddelen die toegestaan waren. In het team waar ik zat was iedereen heel enthousiast en werden receptjes en aanmoedigende berichtjes gedeeld.

Ik kocht me arm aan verse zalm en avocado’s. Lekker en gezond, maar duur. Ik kookte twee tot drie verschillende potjes per maaltijd: challenge proof, kids proof en allergie proof! Ik bakte wekelijks havermoutkoekjes en bananenbrood. In het begin gezoet met stevia, maar dat was al snel niet meer nodig.

Er vielen ook punten te winnen met sporten. Dit was een motivatie om weer wat serieuzer te gaan trainen. Het groepsgevoel in de gym leefde helemaal op door de challenge en gaf iedereen duidelijk een boost om er weer wat harder tegenaan te gaan. Ook ik sleepte mezelf weer minstens drie keer per week naar Lividum en dat gaf resultaat. Er werd progressie gemaakt in de voorbije 6 weken. De kilo’s die ik verloor, hang ik voortaan extra aan de barbell.

De meest overbodige kilo’s gingen er snel af, er kwam langzaamaan weer wat meer vorm in mijn lichaam. Heel mooi meegenomen, maar het leukste was de fitheid die weer opdook: veel minder dipjes doorheen de dag, een opvallend betere nachtrust, meer energie, … verrassend hoe snel mijn lichaam positief reageerde op de verandering.

Tijdens de week was de nieuwe levensstijl een fluitje van een cent. Zondigen gebeurde, maar met mate én steeds met een goed excuus. Het leven is en blijft een feest, daar moeten we maar mee leren omgaan.

Het weekend deed echter veel van de behaalde resultaten teniet. Het leek wel de Processie van Echternach: twee of drie stappen vooruit om er dan weer een grote terug te zetten. Genieten gaat in ons gezin heel erg samen met gezellig tafelen, eten en drinken. Daar verandering in brengen blijkt heel moeilijk, al werden er de voorbije weken ettelijke kilo’s minder frieten gegeten en vele liters alcohol minder binnen gekapt. Ik geef het toe, we waren slecht bezig …

De challenge eindigde op Pasen. We werden weer gewikt en gewogen. Samen verloren mijn ondertussen niet meer zo chubby hubby en ik 11 kilo waarvan slechts een derde op mijn rekening komt te staan. Heel frustrerend als je weet dat ik mij veel strenger aan de regeltjes heb gehouden dan die valsspeler naast mij.

De Lividum Lifestyle Challenge zit erop, maar wij gaan voorlopig door. We namen een vliegende start en 6 weken is lang genoeg om je hele systeem te resetten. Ik raakte dit jaar nog geen paasei aan, zonder dat het me veel moeite kost en dat mag je gerust een klein mirakel noemen.

Volgend jaar word ik 40. Dan zou ik graag in topvorm zijn en een paar maatjes kleiner kunnen shoppen. Na deze 6 weken lijkt dat voornemen plots weer haalbaar.

notadiet

Van ploetermoeder tot superwoman dankzij crossfit

Ongeveer 3 maanden al leef ik elke dag met pijn, verscheurende spierpijn. Elke beweging voel ik in mijn rug, mijn benen, mijn armen, … Héérlijk vind ik het, want meer dan 2 jaar had ik bij elke stap pijn door een hardnekkige voetblessure waardoor ik niet meer sportte en mijn lichaam compleet verwaarloosde. Nu is die soms allesoverheersende pijn te danken aan een grensverleggende workout bij  Crossfit Lividum in Herentals.

Ongeveer 3 maanden geleden startte ik met een Crossfit introprogramma. De eerste lessen vroeg ik mij nog steevast af waarom ik in godsnaam een overhead squat, een snatch of een push jerk met een barbell van 15 kg moest kunnen. Het zou mij nooit lukken en ik wòu het ook helemaal niet kunnen, maar amper een kwartier later, na een duidelijke uitleg en wat oefenen met een pvc-buis, stond ik het wél zelf te doen en nog 10 minuten later hingen we er wat extra gewichten bij. Het oeverloze enthousiasme van onze coach Joachim en de hele groep waarmee we het programma begonnen, werkten enorm motiverend en dreven me elke keer opnieuw tot het uiterste.

Elke training verleg ik grenzen. Week na week groeit mijn zelfvertrouwen en wordt het vertrouwen in mijn lichaam weer hersteld. Een lichaam dat na 4 zwangerschappen, enkele operaties, systematisch slaapgebrek en verwaarlozing zwaar gehavend is. Jarenlang leefde ik van het ene kwaaltje naar het ander.


Hoewel ik nu 2 tot 3 keer per week mijn lichaam zwaar op de proef stel, blijven deze kwalen weg. Elke training word ik aangenaam verrast door de kracht van mijn lichaam. Ik voel me weer een beetje kind wanneer ik handstand doe tegen de muur, ik voel me weer 20 wanneer ik de wallball van 9 kg 15 keer omhoog gooi en ik voel me even superwoman net voor ik uitgeput neerval op de grond aan het einde van een pittige workout. Dat ik de volgende dag amper nog de trap op kan, laat ik even achterwege.

Het stelt niks voor in vergelijking met de doorwinterde crossfitters die in de zone naast ons op een heel ander niveau trainen, maar dat maakt niemand iets uit. Misschien raak ik ooit ook zo ver, maar momenteel ben ik al enorm tevreden met de vooruitgang die ik op 3 maanden tijd gemaakt heb. Ik was een ploetermoeder, de übermoederkloek die moe werd van de trap te nemen met de kleinste op de arm, iemand die fysieke inspanning uit de weg ging en excuses zocht om niet te sporten. Nu ploeter ik nog steeds, maar het kost me veel minder moeite én ik heb nog energie over. Deze ommezwaai heb ik naast mijn dagelijkse sapjes en gezondere voeding vooral te danken aan Crossfit.


Voorlopig train ik nog in mijn losse joggingbroek en slobbertrui omdat ik me schaam voor de verloedering van mijn lichaam, maar als ik rondom me kijk tijdens de workout zie ik vrouwen die net als ik zijn, die ook een buikje hebben en minder stevige billen. Ik zie dat omdat zij géén losse, verhullende kledij dragen en ze hebben verdomme gelijk. Geen enkel lichaam is perfect, zelfs de meest afgetrainde vrouwenbillen vertonen putjes. Het opnieuw ervaren van de kracht van mijn eigen lichaam doet de focus op de buitenkant verzwakken. Ik merk dat ik stilletjesaan weer fier word op mijn eigen lichaam en dat die oversized vesten al eens in de kast blijven hangen.

Het ziet er misschien verre van perfect uit, dat lijf van mij, maar het slaagt er wel in dingen te doen die ik tot voor kort onmogelijk achtte. En misschien is dat wel de grootste verdienste van crossfit tot nu toe!